นักเขียนซีไรต์ ระบายความเดือดร้อน ผลกระทบจากม็อบ จี้รัฐฯควรรีบจัดการ

1944

คนส่วนใหญ่ จะทนไม่ไหวแล้ว!! นักเขียนซีไรต์ ระบายความเดือดร้อน ผลกระทบที่ม็อบปิดถนนทุกวัน จี้รัฐฯควรรีบจัดการ อย่างเป็นพ่อเลี้ยงใจดี!!

จากกรณีที่ได้มีการชุมนุมของกลุ่มคณะราษฎรอย่างต่อเนื่อง และมีการปิดถนนสร้างความเดือดร้อนอย่างมากแก่ประชาชนทั่วไป ที่มีธุระต้องใช้ถนน เพราะ ม็อบไม่ให้ใครผ่านไม่ว่าจะด้วยเหตุผลสำคัญขนาดไหน

ซึ่งในขณะนี้ก็มีผู้คนจำนวนมาก เริ่มออกมาต่อต้านม็อบ ที่ทำพฤติกรรมดังกล่าวโดยไม่เห็นหัวประชาชนคนอื่น

ล่าสุดทางด้านของ นายวิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนซีไรต์ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟสบุ๊คส่วนตัว ระบายถึงความเดือดร้อนที่ต้องทนรับจากการชุมนุมของกลุ่มคณะราษ ที่ปิดถนนทุกวัน ในหลายพื้นที่ โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

สั่งซื้อเม็ดมะม่วง คลิก!!
สั่งซื้อเม็ดมะม่วง คลิก!!

“พ่อเลี้ยง!”
ทั้งรัฐบาลและม็อบต่างก็เลี้ยงม็อบด้วยกันทั้งคู่
ม็อบเลี้ยงม็อบเพื่อให้ยืดเยื้อไป แม้คนในม็อบจะออกห่างและเลิกไปม็อบบ้างแล้ว แต่ม็อบก็ยังเลี้ยงตัวเองได้ และมีแรงสู้ไปได้เรื่อยๆ แม้จะเห็นว่าศึก(ในสงครามเปลี่ยนระบอบการปกครอง)ครั้งนี้โอกาสชนะไม่มีก็ตาม
รัฐบาลเลี้ยงม็อบด้วยความใจเย็น เปิดพื้นที่สาธาณะให้ แต่ไม่ให้อาหาร ด้วยหวังจะให้ม็อบเป็นโรคขาดสารอาหารหมดแรงไปเอง เพราะหากไม่เลี้ยง ใช้กฎหมายจัดการอย่างเดียว อาจนำปัญหาที่ใหญ่กว่ามาให้…

แต่ประชาชนผู้ได้รับผลกระทบ…ตอนนี้ส่งเสียงดังขึ้นทุกวัน และเริ่มหมดความอดทนกันมากขึ้น เพราะม็อบทำให้เขาเดือดร้อนในการดำเนินชีวิตปรกติ แฮชแท็ก “กูจะไม่ทน” “กูเบื่อม็อบ” หนาตาขึ้นในเฟซบุ๊ค
รัฐบาลจะเลี้ยงประชาชนที่เดือดร้อนอย่างไร? ไม่ให้พวกเขาเดือดร้อน
คนที่เคยรักเคยเชียร์รัฐบาลก็โกรธรัฐบาลมากขึ้น ผมว่าเรื่องนี้ก็น่ากลัวไม่น้อยกว่า “สิ่งที่รัฐบาลกลัวเบื้องหลังของม็อบ”

รัฐบาลจะเลี้ยงทุกฝ่ายอย่างไรให้สมดุล ไม่เช่นนั้นประชาชนอาจจะลุกขึ้นมาจัดการเอง ซึ่งมันจะเสียหายมากกว่าที่รัฐบาลใช้กฎหมายมากนัก และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของม็อบและรัฐบาลกลัวก็เข้ามาอยู่ดี!
ผมจะพูดว่าประชาชนที่เดือดร้อนจากม็อบ “อดทนเข้าไว้” ก็พูดไม่ได้ เพราะผมไม่ได้เดือดร้อนอะไรด้วย จึงได้แต่เห็นใจและปรับทุกข์อย่างนี้
ได้แต่ทำใจว่าอะไรมันจะเกิดก็ย่อมเกิด!